O Δήμος Χαιρώνειας βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Βοιωτίας. Έδρα του Δήμου είναι η Χαιρώνεια που βρίσκεται σε απόσταση μίας μόλις ώρας από το λεκανοπέδιο της Αττικής, με εύκολη πρόσβαση τόσο από τον εθνικό οδικό άξονα Αθηνών – Θεσσαλονίκης, όσο και από τον άξονα Αθήνας - Χιονοδρομικού Κέντρου Παρνασσού-Δελφών. Είναι όμορη της Λιβαδειάς -πρωτεύουσας της Βοιωτίας- σε απόσταση 13,5 χλμ. δυτικά.

Ο Δήμος Χαιρώνειας περιλαμβάνει 8 οικισμούς με συνολικό πληθυσμό 2218 και τον διαρρέει ο Βοιωτικός Κηφισός. Η συνολική έκταση του Δήμου ανέρχεται σε 111500 στρέμματα, εκ των οποίων τα 47700 αφορούν καλλιεργούμενες εκτάσεις. Η μορφή του εδάφους είναι κυρίως πεδινή. Η οικονομική δραστηριότητα στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην αγροτική παραγωγή βαμβακιού.

Ο Δήμος Χαιρώνειας βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Βοιωτίας. Έδρα του είναι η Χαιρώνεια που βρίσκεται σε απόσταση μίας μόλις ώρας από το λεκανοπέδιο της Αττικής, με εύκολη πρόσβαση τόσο από τον εθνικό οδικό άξονα Αθηνών – Θεσσαλονίκης, όσο και από τον άξονα Αθήνας - Χιονοδρομικού Κέντρου Παρνασσού-Δελφών.

Ο Δήμος Χαιρώνειας περιλαμβάνει 8 οικισμούς με συνολικό πληθυσμό 2218 και τον διαρρέει ο Βοιωτικός Κηφισός.

Η Χαιρώνεια, γενέτειρα του Πλουτάρχου και θέατρο μιας από τις σημαντικότερες μάχες της αρχαιότητας, τη Μάχη της Χαιρώνειας του 338 π.χ., μεταξύ των Μακεδόνων και των συνασπισμένων Ελλήνων, είναι ένας τόπος φορτωμένος με ιστορία και σημαντικά

μνημεία.

Το τελευταίο διάστημα ο Δήμος Χαιρώνειας, με τη συνεργασία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και ομάδας συμβούλων –επιστημόνων έχει διαμορφώσει ένα πλαίσιο κατευθύνσεων για μια βιώσιμη αναπτυξιακή προοπτική, συμβατή με το ιδιαίτερο φυσικό και ανθρωπογενές περιβάλλον της περιοχής. Βρίσκεται σε εξέλιξη πρόγραμμα αξιοποίησης και προβολής των αρχαιολογικών πόρων, παράλληλα με την ανάπλαση κοινόχρηστων χώρων και την υλοποίηση παρεμβάσεων για την αναβάθμιση του οικιστικού περιβάλλοντος. Κεντρική φιλοσοφία των παρεμβάσεων αποτελεί η οργάνωση ενός δικτύου διαδρομών και η ανάδειξη πόλων δραστηριοτήτων για την ενοποίηση των αρχαιολογικών και ιστορικών πόρων που βρίσκονται διάσπαρτοι στην περιορισμένη κλίμακα του οικισμού.